Yıl 2020. Oğlumla Londra'dayım. 90.000 kişilik Wembley'in önünden geçerken George Michael'ın 2007 yazındaki muhteşem performansından bahsederek başlıyorum söze..
  - O günü unutamam, sanırım 2007 haziranıydı. Güneşli ve berrak bir gökyüzü vardı. Herşey 86 yazındaki veda konserindeki gibiydi. Hey gidi günler... 86'daki konserin sadece videolarını izleyebilmiştim. O zaman maksimum kapasite 70.000 idi. Videolardan görebildiğim kadarıyla seyircilerin %70'i bayandı. O zamanlar Wham!'in solistiydi George Michael, 26 yaşında bir idol... Konser sonrası gözyaşlarına hakim olamayan tatmin edilmiş koca bir kitle vardı... 2007 yılındaki ise tam bir teknoloji şovuydu. Dev ekranlar muhteşem bir ambiyans oluşturmuştu. Konser öncesi herkes endişeliydi stad dolmayacak diye. Oysa konser saati sadece sahneyi göremeyen koltuklar boş kalmıştı... Sahnede sadece George da yoktu. Tam 19 yıl önceki gibi dostlarını da çağırmıştı. Aslında tüm amacı önceki konseri yeniden yaşatabilmek, nostaljiye hayat vermekti; yaptı da...
  -  Baba, neden önceki konsere gidemedin?
 - Henüz 4 yaşındaydım . Senin yaşında olsam da beni oraya götürecek kimsem yoktu. Açıkçası 2007'deki konsere de gidemedim .
  - Nasıl yani Bu kadar ayrıntıdan nasıl haberdar olabildin?
  - O unutulmaz konser TV'den yayımlandı çünkü. Hem de hiçbir turne konseri TV'de yayımlanmazken! O zamanlar tüm TV'ler internet üzerinden ultra-DVD kalitesinde yayın yapmıyorlardı. Biz de YogTube'ye düşmesini bekledik görüntülerin. O günü unutamam. Dakikada bir yeniliyorduk sayfayı, video gelmiş mi diye. Sonra ertesi günlerde yüzlerce video ve dop dolu bir belgesel yayımlandı...Veda konserinden bu yana heyecanlı gündü GM gayranları için...